Promieniowanie ultrafioletowe (UV, ultrafiolet)

Jest to niewidzialne dla oka ludzkiego promieniowanie elektromagnetyczne o długości fali od 100 do 400 nm. Zostało ono odkryte już w 1801r. Ma zdolność wywoływania reakcji fotochemicznych w wielu materiałach i organizmach. Jeżeli żywy organizm lub materiał naświetlimy promieniowaniem nadfioletowym w małych dawkach, wywołane reakcje fotochemiczne mogą mieć na nie pozytywny wpływ. Promieniowanie nadfioletowe pobudza tworzenie się witaminy D. Ze względu na skutki działania na organizmy żywe promieniowanie ultrafioletowe dzielimy na:

 

UVAZakres długości fali od 315 – 400 nm. Stanowi 95 % całego promieniowania UV docierającego do Ziemi. Nie zatrzymują go ani chmury, szyby okienne czy samochodowe, czyli nawet siedząc w samochodzie lub w nasłonecznionym pokoju, bądź w pochmurny dzień latem czy zimą jesteśmy poddani działaniu takiej samej dawki promieni UVA. Jako promienie o dłuższym zasięgu penetrują skórę bardzo głęboko, aż do poziomu skóry właściwej.

 

UVBZakres długości fali od 280 – 315 nm. Stanowi 5 % całego promieniowania UV docierającego do Ziemi. Jest ono filtrowane przez chmury i szyby. Ponieważ są to promienie o krótszej długości nie wnikają głęboko w skórę, głównie tylko do poziomu naskórka. To ono jest odpowiedzialne za rumień posłoneczny i poparzenia skóry, gdyż mimo krótszej długości promienie te posiadają wyższą energię w porównaniu z promieniami UVA.

 

  

UVCZakres długości fali od 100 – 280 nm. Dzięki dużej energii fotonów, pochłaniane przez substancję może wyraźnie wpływać na jej właściwości fizyczne i chemiczne. Może ono wywoływać fotoluminescencję, zjawisko fotoelektryczne, reakcje fotochemiczne (utlenianie, redukcję, rozkład, polimeryzację). Odznacza się dużą aktywnością biologiczną. UV-C działa zabójczo na formy wegetatywne i przetrwalne mikroorganizmów oraz na wirusy. Jego biobójcze oddziaływanie na drobnoustroje polega na przenikaniu promieniowania do wnętrza komórek, i niszczeniu DNA organizmu, niszczone są również białka komórkowe, pełniące niejednokrotnie bardzo ważne funkcje metaboliczne. W wyniku takich procesów, komórka obumiera. Promieniowanie nadfioletowe poza właściwościami bakteriobójczymi, wykazuje także zdolność wywoływania mutacji, unieczynnienia surowic swoistych oraz toksyn bakteryjnych. 

page02 DNA

 

Promieniowanie UV-C już w XIX wieku z powodzeniem było stosowane do dezynfekcji wody i urządzeń. Pierwszy system do dezynfekcji wody wykonano 1909 roku. Wykorzystanie promieni UV do dezynfekcji powierza rozpoczęło się w latach trzydziestych ubiegłego wieku.

 

Dzięki zastosowaniu promieniowania UV-C, dezynfekcja:

  • nie stanowi zagrożenia dla użytkowników pomieszczeń;
  • jest bezpieczna dla środowiska naturalnego;
  • odbywa się bez użycia środków chemicznych i wysokiej temperatury;
  • może trwać 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu.

 

Obecnie napromieniowanie promieniami nadfioletowymi jest najczęściej stosowaną fizyczną metodą dezynfekcji

 

Technologia

00. Promieniowanie UV
01. Klingenburg UVC
02. Korzyści

PolishPLRussianRUEnglish (UK)CzechCzechRepublic